Oszustwo „na policjanta” to jedna z najbardziej perfidnych metod wyłudzania pieniędzy, która wciąż zbiera żniwo — zwłaszcza wśród seniorów. Przestępcy podszywają się pod funkcjonariuszy, wzbudzają zaufanie i wykorzystują strach, by skłonić ofiarę do przekazania oszczędności życia.
Mechanizm działania jest zazwyczaj wieloetapowy. Oszuści dzwonią na telefon stacjonarny lub komórkowy, podając się za policjanta prowadzącego śledztwo. Informują, że pieniądze ofiary są zagrożone — np. przez rzekomego pracownika banku, który próbuje je ukraść. Czasem twierdzą, że wcześniejszy telefon był próbą oszustwa i teraz trzeba współpracować z „prawdziwą policją”.
Ofiara zostaje wciągnięta w fikcyjną akcję. Przestępcy instruują, by wypłacić pieniądze z konta i przekazać je „funkcjonariuszowi”, który przyjdzie odebrać gotówkę. Często proszą o zapakowanie pieniędzy w kopertę lub reklamówkę i pozostawienie jej w wyznaczonym miejscu. W niektórych przypadkach ofiara ma nawet podpisać „protokół przekazania środków”.
W ostatnich tygodniach głośno było o sprawie 89-letniego mieszkańca Ostrołęki, który stracił 30 tysięcy złotych A. W Inowrocławiu 78-latka przekazała oszustom 87 tysięcy złotych, wierząc, że pomaga w policyjnej akcji B. W Łodzi rozbito grupę przestępczą, która wyłudziła ponad 820 tysięcy złotych od seniorów z całej Polski C D.
Oszustwo „na policjanta” działa, bo bazuje na zaufaniu do instytucji publicznych i presji czasu. Ofiary często nie mają czasu na refleksję, a rozmówcy brzmią profesjonalnie i przekonująco. Czasem nawet podszywają się pod prawdziwe nazwiska funkcjonariuszy.
Jak się bronić? Przede wszystkim należy pamiętać, że prawdziwi policjanci nigdy nie proszą o przekazanie pieniędzy. W razie wątpliwości warto zakończyć rozmowę i zadzwonić na oficjalny numer policji. Nie należy działać pod presją ani udostępniać danych osobowych przez telefon.
